Saskia Videler

Creativity World Forum ’11 – Prof. Keith Sawyer on the Group Genius in Collaboration

Saskia — Mon, 23 Jan 2012 17:47:34 +0000

“Does anyone know the game ‘Food Fight’?” Prof. Keith Sawyer asks us while showing a cute Atari game from the early ‘80s. Only 2 out of the 2.200 attendants in the room raise their hand.

Sawyer laughs, and tells us he is the creator of the game. In his time as a game developer, about 30 years ago, it was perfectly normal that someone like him worked for ten months on a game – all by himself. When he checked the credits of the 2002 game Kingdom Hearts, he was stumped. More than 50 people were noted as collaborators – and these were mostly even only the managers of departments.

Of course we can state that the complexity of todays games demand excessive amounts of man hours, but it’s not only in dividing the workload over a bigger group of people is better. A group of people have the opportunity to combine their intelligence and creativity. It’s what he calls the Group Genius. In a lot of situations the outcome will be even bigger than the sum of all parts. Take for instance a jazz ensemble, or an improv theater group: the artists work together, stimulate and inspire each other to do great things.

The myth of the lone genius
Contrary to popular belief, the best ideas are not born as incidental flashes of insight in one lone genius’ head. Ideas emerge and grow over time, and mostly in more than one brain. Even writers like Tolkien were part of writers groups who exchanged ideas. The Wright brothers, often credited for their innovations in aviation, spent the last part of their lives in court, while fighting lawsuits against every aircraft builder who became successful. A bitter way to end, knowing that their proceeders, such as Octave Chanute and Santos Dumont were working more collaboratively and actually made aircrafts that were way better and more influential on aviation than the ones the Wright brothers made.

Today the web 2.0 is a beautiful example of collaboration: it’s all about collective or group genius. This, together with a clapping exercise in which we’d organically moved a chaotic applause by 2.200 people into a clapping more or less in sync, is a great example of how we are all capable, built even, for collaboration. In another example he tells us the story of the company that let’s their employees spent 10% of their time on their own creative projects. Unmanaged, no reporting. The result: more creativity flowing through the veins of the people working there, which of course also reflects in their creativity used for the brand.

And herein lies the message for managers: you can’t make creativity happen if you don’t allow it to grow bottom up. Trust the group genius and great things might happen.

Creativity World Forum ’11 – Garr Reynolds: Presentation Zen

Saskia — Tue, 03 Jan 2012 10:18:31 +0000

Presenting your message in a compelling way is an art. Doing this in a lengthy (20 minutes or more) presentation, without boring your audience to death is even more challenging. Driving without a drivers license is a crime, and so is wasting the time, motivation and energy of your audience. Therefore I propose a compulsory training with Garr Reynolds, writer of Presentation Zen and The Naked Presenter, for all speakers. Or at least have them study his work with a test afterwards. Oooh, how ‘bout a Presenters License?

Picture via Flanders DC

It’s impossible to get bored during a presentation of Reynolds, as he of course masters the technique of entertaining while informing. Growing up in Japan, he experienced the way their culture connects with nature first hand. He had a chance to learn about zen arts, which are about simplicity, and how hard it is to achieve simplicity. It’s about respecting empty spaces, resisting the urge to fill up every one of them.

The Japanese have a great culture of storytelling. A good example is Kamishibai, a centuries old form of storytelling where the storyteller uses a set of paintings or drawings on paper to illustrate his story. He knows that the people in the back of the audience must also be able to see the images, so the drawings must be simple, bold and not too detailed. They may bleed of the edge and elements may even be hidden, because the brain is perfectly capable of filling in the blanks.

Finally, the Japanese understand the joy of fine food. Reynold’s picture of a bento box (opened-closed-opened-closed) made our mouth water. In a bento box is a nice variety of foods, which make a great ensemble and a satisfying meal.

So let’s take these elements and use them to improve the way we create and present our presentations, shall we.

Zen
Strip down your talk and decide what your ultimate message will be. It’s not only about the ‘what’, but just as much about the ‘so what’. Skim off all the excess info to make your ultimate message as clear as possible. Use this in what you tell verbally, but also in your slides. Respect those empty spaces! You must aim for simplicity, which is a very complex thing in itself. Simplicity is not simple. Or as the Japanese say: Shinpuru ni suru koto wa, shinpuru de wa nai.

Kamishibai
Everytime you make a cluttered slide, a bonsai tree dies. But still way too often people present slides that are filled with too much information. They didn’t make a selection of the most interesting info for you, but instead just throw every detail in your face. Your brain will try to figure out where to look at on those cluttered slides for the first seconds, before deciding it’s hopeless. The presenter just killed the audience, which can now collectively slide off into a nice day nap.

Lesson learned: So save the bonsai trees and your audience, kill off all excess info and keep your slides as simple as possible. Force yourself to use a big font, so the fewer text will fit on them. Use images or even graphics to strengthen your message, but keep it clean and simple.

Bento
Use the elements that make messages stick and stories be great. These are:

simplicity
unexpectedness
concreteness
credibility
emotion
story in which people feel involved

Yoda
As said before, attending a presentation by Reynolds can’t be boring. He constantly engages the audience in his presentation. During his one hour presentation he got us to speak Japanese (even in a Yoda voice), talk to our neighbor about ourselves and what we liked and disliked in presentations, and even draw each other. His presentation is an experience in itself, which makes a great vehicle for getting his message across – and it sticks too.

Burgerjournalistiek dankzij Scoopshot

Saskia — Wed, 28 Dec 2011 09:37:30 +0000

Op de trein van Amsterdam naar Antwerpen, na een gezellige tweede Kerstdag bij mijn familie in Nederland, plukte ik een exemplaar van de Nederlandse Metro van een naburig treinbankje. Altijd leuk om te zien wat er in de heimat gebeurt. Op pagina 2 trof ik direct iets waar mijn bloed sneller van ging stromen: Metro roept lezers op foto’s te maken van actualiteiten en nieuwsfeiten en via een handig systeem bieden ze zelfs geld voor bruikbaar beeldmateriaal.

Image via Scoopshot

Sinds de smartphones steeds betere camera’s kregen en sociale netwerken alomtegenwoordig raakten, is er al vaker content van niet-journalisten gebruikt in traditionele media. In bijna elke krant staat wel één getwitterde foto, en denk ook aan de beklijvende beelden die op YouTube verschenen na de ramp op Pukkelpop.

De applicatie Scoopshot speelt hier slim op in. Je zet de app op je smartphone en zodra je iets gefotografeerd hebt dat volgens jou nieuwswaarde heeft, laadt je die foto op in de app. Als een krant of ander medium jouw beeld wil gebruiken, kan je zelf aangeven hoeveel geld je graag voor het beeld zou hebben. Metro gaat nog een stapje verder en zal zelfs opdrachten geven aan de Scoopshot gebruikers (de eerste: fotografeer jouw nieuwjaarsdag).

Ik vind dit een boeiende ontwikkeling, omdat het de media dichter bij de gebruikers brengt (en vice versa). Bovendien wil niet iedereen Twitter gebruiken en als er dan eens iets gebeurt, kan zo’n app uitkomst brengen. Het is bovendien een slimme én snelle manier om op een relatief goedkope manier beelden te verkrijgen voor bij nieuwsartikels, doordat de krant niet meer enkel afhangt van fotojournalisten die eerst nog ter plaatse moeten geraken.

Aan de andere kant, zou het fotojournalisten schaden? Zou jij zo’n app gebruiken en geld vragen voor je foto’s?

Geen MedeMerker meer

Saskia — Thu, 22 Dec 2011 18:14:35 +0000

Hoog tijd dat ik er eens een blogpost aan wijdde, maar de tijd vliegt soms. Zeker als je ook nog eens avonturen aangaat zoals dat onder de noemer ‘StartupBus’, waarover je hier, hier en hier al kon lezen op mijn andere blog. En ik moest eerst flink wat slaap inhalen.

Maar wat ik wilde zeggen: sinds 1 december ben ik dus geen MedeMerker meer. Het was een tof en leerzaam jaar, maar toch heb ik in goed overleg met Koen en Luc besloten om mijn eigen pad te volgen, waarbij ik me zal focussen op mijn passies rond content en creatie.

Ik heb ontzettend veel zin in wat er al in mijn kalender staat voor 2012. Tegelijkertijd geniet ik ook al van de flexibiliteit die ik mezelf kan gunnen. Hoewel ik nu nog niet te veel kan en wil uitweiden over mijn plannen, je kunt me natuurlijk altijd volgen via Twitter, mijn website en mijn blog.

Ik wens Koen en Luc heel veel succes en mooie zaken toe in de toekomst en hoop dat we elkaar nog veel gaan tegenkomen!

Creativity World Forum ’11 – Professor Jamie Anderson: Lady Gaga as a model for your social efforts

Saskia — Mon, 12 Dec 2011 15:45:07 +0000

I think it’s safe to say that most attendants at the Creativity World Forum are interested to learn more about possibilities to combine their creativity with success. Antwerp based, Australian born Prof. Jamie Anderson is the author of the book “The Fine Art of Success”, was named Management Guru by The Financial Times, was included in a list of the top 25 management thinkers and teaches strategy, innovation and creativity at Antwerp Management School.

Although his field could make you think of dry, spreadsheet based, numbers and cases ridden presentations. Anderson’s presentation revolves around just one case, and a very refreshing one indeed: it’s the emergence and success of Lady Gaga.

Gaga business
Why Lady Gaga? Well, can you think of a person or brand that exploded in just three years time, using technologies and trends so well and elegantly to it’s advantage? Together with her entourage, the House of Gaga, her persona and is built and marketed in the way most suitable in this time. She has a designer in her entourage who helps her create a new image – every five or six weeks, with every new single being released. Compare this to the other cameleon of pop, Madonna, who went for a metamorphosis every two years, on average, once with every new album.

Social Superstar
But interesting to all social media (non-)believers, is the way she used social channels to grow her fanbase in the most natural way. Because she started using MySpace, Facebook and Twitter to really connect and be engaged with her fans and followers. Much more than all those who claim to do the same, she creates an intimacy that is honest and really appeals to her following by communicating pure and from the heart, replying to messages often and overall being thankful for her fans’ loyalty.

Social media also allowed her to break free from the bounds of traditional media. Take the conventional 4 minute limit of a song. Did you ever wonder why this limit exists? It stems from the vinyl era when the groove could capture maximum four minutes of length.

Making it happen
It’s essential to understand that creativity is just one of the factors in her success. Vital are also her vision and profound understanding of her ‘customers’ and the industry. And of course even Gaga isn’t perfect, but by leveraging her strengths and addressing her weaknesses her image, persona and product doesn’t have to suffer from this. If you think about it, it seems so brilliant in all it’s simplicity. It’s marketing in it’s purest form, compelling, enchanting even, and in the end -selling. Because the side effect of her intimate approach is that Lady Gaga is a dear friend to millions. And you don’t steal from friends, now do you? No, you actually want to support them and you BUY their music.

I think Anderson did a great job in explaining this case to us, from a management perspective. We can learn a lot from this quirky lady, who turned out a definite game changer, in more than just the music field.

Creativity World Forum ’11 – Alexander Osterwalder on Business Model Innovation

Saskia — Wed, 23 Nov 2011 17:39:31 +0000

A blogpost in English, sorry about any confusion. This is a recap of an interesting presentation I attended at the Creativity World Forum 2011, hosted by Flanders DC in Hasselt, Belgium.

How relevant is a business plan this day and age? If you think about it, most business plans don’t even survive the contact with customers. Therefore, plans are worthless, planning is everything.

Alexander Osterwalder starts his presentation ordering us to burn our business plan. According to him, building your business will not work with a static document. He suggest working with a flexible model: one you change according to situations or factors, whenever needed. Osterwalder asked us to discuss our own business plan with our neighbor for a minute. After this, he asked us how it was. He was right in assuming that most of our one minute talks were a lot of blah blah. Thats why he advocates for a more visual approach, less about words, more about drawings. His method is called the business model canvas, in which three steps can be defined.

Step 1: Describe by visualization
To describe your idea, try combining the flexible and visual aspects in his business model canvas method, as if you are more like an architect visualizing your ideas. Architects are trained to do this. They make a rough sketch of their idea- the rougher the better! Because if you freeze your idea (set it in stone) too soon, it will be harder to keep it agile and flexible when you’re growing it.

Step 2: Discuss and challenge your idea
In creating your business model by Osterwalders method, you’re going to want to explore different outcomes and possibilities. His easy to use method allows you to move blocks around at your convenience, so to make various models for various scenarios. In your search for your ideal business models (note that you are on a hunt for a model, not for a plan!) you’re constantly encouraged to discuss your findings with colleagues and those around you.

Also, as said before, your concept will only get it’s ultimate test when exposed to customers. Even with all elaborate internal discussion, your models are only guesses. It’s the customer who validates it. So start running experiments with customers as soon as you can.

Step 3: Pivot
By entering the market early you have a chance to learn from your customers. And learn wether there is truly a market for what you want to sell (and wether that market is how you expected it to be. In other words: you need to create the opportunity to cheaply learn from failure. Because there will be flaws in your model. But this failure is the basis of success. As Thomas J. Watson, founder of IBM put it: The way to succeed is to double your failure rate.

Business Model Canvas Explained

I definitely like his approach of a more agile, flexible and (dare I say) more playful business models. If you want to know more about Osterwalders method, check out his website and blog.

This blogpost was originally written for and appeared earlier on the Flanders DC blog.

5 gouden tips voor het creëren van (kick ass) content

Saskia — Thu, 31 Mar 2011 16:52:10 +0000

1. Kruip in de huid van uw klant. Wie is hij of zij? Waar houdt hij zich mee bezig? Hoe relevant is uw product of dienst in zijn ogen?

2. Pas uw content aan aan het platform waarop u het presenteert. Teksten voor print zijn vaak niet optimaal voor weergave op beeldschermen.

3. Wacht na het schrijven even met publicatie. Laat de tekst even rijpen en kijk er een paar uur later of een volgende dag nog eens naar. Wedden dat u er nog een paar punten ter verbetering in vindt?

4. Laat uw tekst nalezen, liefst door een paar mensen – en liefst niet alleen uw collega’s van de marketingafdeling. Een helpdesk medewerker zal bijvoorbeeld een waardevolle opmerking kunnen maken, omdat hij dichter bij de klant zit.

5. Wees eerlijk, menselijk en transparant. Vertel geen leugens, schrijf niet alsof de lezer een gevoelloze ontvanger is en zorg dat hij niet met meer vragen blijft zitten dan voor hij begon te lezen.

Know a California Farmer: Content Marketing en Storytelling op hun best!

Saskia — Wed, 26 Jan 2011 15:54:11 +0000

Hoe arm of rijk een land ook is, agrariërs spelen een vitale rol in de economie en het welzijn van de bevolking. Maar de mate van respect voor boeren verschilt enorm. Een hardwerkende boer kan een dorpsheld zijn in Afrika, maar een eerste-wereld boer krijgt amper erkenning. Sterker nog: er wordt vaak op de sector neergekeken. Boeren hebben het er tegelijkertijd gedurende de laatste decennia ook economisch niet makkelijker op gekregen.

Als stadsmens sta je ver van de agrarische sector. Je koopt producten in de supermarkt, voorverpakt en voorzien van een streepjescode, zonder voeling te hebben met hun oorsprong.

AdFarm is een Amerikaans agency dat zich richt op de agrarische sector. Zij sloegen de handen ineen met de California Agricultural Communications Coalition (CACC) en bedachten Know a California Farmer.com, een platform waarop de boeren zélf hun verhaal kunnen doen.

Daartoe gaven AdFarm en CACC trainingen en workshops in het omgaan met diverse media en tools, zoals fotografie, schrijven, filmen en sociale netwerken. Vanaf daar was het aan de mensen zelf. De Californische boeren hebben de kans om hun stem te laten horen met beide handen aangenomen en produceren nog dagelijks massa’s boeiende en vooral eerlijke content. Ze vertellen over hun leven, hoe dat eruit zien en ingedeeld is, tonen hun gewassen en hun vee en leren zo een hele bevolking meer over de sector én over voeding.

Wat wij kunnen leren uit dit project, is dat je met een goed idee, openheid, eerlijkheid en authentieke content de perceptie van een grote groep mensen ten goede kunt veranderen. En dat het aanreiken van de juiste tools en kennis mensen heel ver kan brengen. Hoe zei Confucius dat ook alweer zo mooi?

Deze post verscheen ook op de MedeMerkers-blog

Vivaaaaaa Las Vegas!

Saskia — Mon, 03 Jan 2011 18:12:32 +0000

Auw auw auw, wat doet de vroegte pijn. Opgekruld, met mijn benen op mijn koffer, nestel ik me om 6u07 in het hoekje van het treinbankje. Ik ben op weg naar de luchthaven in Zaventem, van waar ik straks vertrek naar Las Vegas.

Maar ik reis niet alleen: ook blogger Alexandre Colleau, cameraman Julien Bechara en organisatoren Benoit Galand en Vincent Mioc stappen straks op het vliegtuig naar de US van A. Wij zullen de komende week jouw ogen, oren, handen en voeten zijn op de Consumer Electronics Show in Las Vegas. CES is dé beurs op het gebied van elektronica. Smullen dus, voor de Gadget Girl in mij!

De vlucht verloopt redelijk voorspoedig, al blijft bij de overstap in Atlanta bijna de helft van het team in het fijnmazige net van de douane hangen. Er is niets aan de hand hoor, maar je weet hoe paranoide die mannen kunnen reageren bij het minste geringste. Op het nippertje komen Ben en Vincent, hijgend en bezweet, het vliegtuig naar Las Vegas binnen. We zijn weer compleet. Dan doet Alexandre een waanzinnige ontdekking: er is gratis (!) WiFi (!) op het vliegtuig (!). We Twitteren dat het geen naam heeft, posten snel foto’s op Facebook en ik doe een blogpostje ‘gewoon omdat het kan’. Wat vinden ze nog allemaal uit, jong.

Na een reis van ruim 16 uur landen we in Las Vegas. De stad blijkt nog geschifter dan ik me had voorgesteld. Het eerste wat je ziet als je uit het vliegtuig komt, zijn gokautomaten. I kid you not. Overal gekleurde lampjes en de geur van fastfood en suiker. Madness. Ik haal dollars en koop snel een fles water.

Een norse taxichauffeur brengt ons naar het Monte Carlo Resort & Casino. Door Las Vegas rijden is een beetje vreemd, omdat je het eigenlijk al best goed kent van film en tv. Ook het hotel is zoals je het je voorstelt: belachelijk groot, met valet parking en een inkomhal als een balzaal. Alleen de kerstballen en de -boom zijn een verrassing.

Na een welverdiende opfrisbeurt trekken we de bevreemdende nacht in, om hamburgers te eten in een rockbar, uiteraard. In België slaat de klok 8 uur in de ochtend als wij ons bed innig begroeten. Het was een laaaange dag.

Deze blogpost verscheen ook op CES-Live.be.

Sas goes CES in Las Vegas

Saskia — Fri, 31 Dec 2010 16:57:26 +0000

Mijn arm ziet blauw van de knijpjes… Droom ik of mag ik echt naar de Consumer Electronics Show in Las Vegas? De Tweets, mails en voorbereidende meeting van vandaag wijzen erop dat het voor echt is. WHAAAAAA!!

Iedereen die mij heeft aanbevolen: zoooo hartelijk bedankt! Ik zal jullie niet teleurstellen. Iedereen die mij heeft gefeliciteerd: dankjewel! Ik zou jullie allemaal in mijn reiskoffer willen stoppen!

De CES is een overweldigend gigantische elektronicabeurs waar je een glimp krijgt van de toekomst van consumer electronics. Toen ik een tiener was, heeft mijn vader me eens meegenomen naar de Firato, destijds dé elektronicabeurs in Nederland. Dat heeft heel veel indruk gemaakt: ik herinner me levendig de laserapparaten waarmee je zelf stickers kon snijden, de presentatie van de draagbare MiniDisc-speler en de eerste primitieve 3D-toestellen (het waren niet echt tv’s) voor consumenten.

CES zal zeker een ander verhaal zijn vanwege zijn enorme omvang en reputatie. Ik zal dagelijks verslag doen vanuit Las Vegas zodat jullie het ook allemaal een beetje meemaken. Je kunt mijn verslagen volgen op CES-Live.be. See you in Vegas!

…and a happy New Year